Co leczymy

GINEKOLOGIA I POŁOŻNICTWO W LUBLINIE

Bolesne miesiączki (dysmenorrhoea)

Najczęściej bez żadnych uchwytnych przyczyn (po wykluczeniu nieprawidłowości w badaniu USG przezpochwowym lub przezodbytniczym u kobiet, które nie współżyły), zwłaszcza częste i nasilone u pacjentek, które nie rodzily. Leczenie obejmuje farmakoterapię i/lub biostymulację laserową na obszar podbrzusza.

 

Bolesne współżycie (dyspareunia)

Ból towarzyszący współżyciu może mieć bardzo wiele przyczyn: od psychogennych do nowotworowych. Niezbędne wykonanie USG przezpochwowego o dużej rozdzielczości, cytologii, oceny czystości pochwy, nierzadko kolposkopii. Leczenie uzależnione od przyczyny dolegliwości: od psychoterapii z pomocą seksuologa, poprzez leczenie przeciwzapalne, przeciwatroficzne, biostymulację laserową aż do zabiegów chirurgicznych (laserowych, elektroresekcyjnych).

 

Brodawki płciowe

Inaczej kłykcie kończyste - usuwane w znieczuleniu miejscowym, z zastosowaniem techniki laserowej, z ew. badaniem histopatologicznym i wirusologicznym.

 

Chlamydia trachomatis, mycoplasma, ureaplasma – zakażenia

Częste zakażenia narządów płciowych mogące powodować zróżnicowane objawy zapalne, a także być przyczyną trudności z zajściem w ciąże i/lub trudności z jej utrzymaniem (poronienia). W rozpoznaniu stosowane są bardzo czule i jednoznaczne testy molekularne, na podstawie których planowane jest leczenie.

 

Ciąża pozamaciczna (ektopowa)

Lokalizacja ciąży poza jamą macicy, najczęściej w jajowodzie. Stan o różnym przebiegu klinicznym – od ostrego krwawienia do jamy otrzewnej ZAGRAŻAJĄCEGO ŻYCIU pacjentki, do spontanicznego zakończenia bez żadnej interwencji. Podejrzenie ciąży ektopowej podejmuje się przy nieobecności pęcherzyka ciążowego w jamie macicy przy jawnie dodatnim teście ciążowym, choć rozpoznanie może nie być od razu jednoznaczne. Niezbędne wykonanie USG przezpochwowego o dużej rozdzielczości, często kilkukrotnie oraz prowadzenie nadzoru biochemicznego (hormonalnego). Leczenie zależy od sytuacji, nie zawsze jednak wymagana jest interwencja operacyjna.

 

CIN

Śródnablonkowa neoplazja szyjki macicy (ang. cervical intraepithelial neoplasia) nieprawidłowy stan nabłonka plaskiego szyjki macicy związany przyczynowo z przewlekłym zakażeniem HPV. CIN nie jest stanem jednolitym i na podstawie badania histopatologicznego określa się jego 3 stopnie: CIN 2 i CIN 3 są stanami przedrakowymi szyjki macicy i zawsze wymagają leczenia zabiegowego, zaś CIN 1 ma duże tendencje do samoistnego ustępowania i w określonych przypadkach od zabiegu można odstąpić. W leczeniu stosuje się najczęściej LLETZ/LEEP, odparowanie lub konizację laserową, sporadycznie kriodestrukcję, w bardziej zaawansowanych lub niejasnych przypadkach konizację chirurgiczną. Dobór odpowiedniego postepowania dokonywany jest na podstawie wyników badań uzupełniających, w tym zwłaszcza kolposkopii, badań DNA HPV lub mRNA HPV.

 

Cytologia - nieprawidłowy wynik

Nieprawidlowe wyniki to ASCUS, ASC-H, AGC, LSIL, HSIL wg systemu Bethesda , lub w dawniejszej klasyfikacji >/= III gr wg Pap, świadczy o podejrzeniu obecności istotnej patologii nabłonkowej szyjki macicy, mogącej prowadzić do rozwoju raka szyjki macicy. Konieczne wdrożenie odpowiedniego do wyniku cytologicznego postepowania weryfikującego, najczęściej jest to kolposkopia z pobraniem pod kontrolą mikroskopu wycinka (biopsja celowana) a także ewentualne badanie DNA HPV lub mRNA HPV.

 

Endometrioza

Choroba w której dochodzi do występowania wszczepów endometrium (śluzówki jamy macicy – endometrium) w miejscach nietypowych, najczęściej na powierzchni otrzewnej (ale też np. na szyjce macicy) Nie ma charakteru nowotworowego, ale daje narastające dolegliwości bolowe, szczególnie silne w okresie okolomiesiaczkowym, może prowadzic do rozwoju torbieli, rozległych zrostów otrzewnowych, niepłodności pochodzenia mechanicznego (brak drożności jajowodow) oraz ciąż pozamacicznych. Jednoznaczne rozpoznanie możliwe do postawienia jedynie podczas zabiegu operacyjnego (laparoskopia). Obraz kliniczny jest jednak często tak typowy, że umozliwia wdrożenie leczenia niezabiegowego (hormonalne, enzymatyczne, laser biostymulacyjny). Nierzadko potrzebna interwencja operacyjna.

 

HPV - zakażenia

Najczęściej występujące zakażenia przenoszone drogą płciową. Obejmować mogą jedną tylko lokalizację (najczęściej szyjkę macicy) lub też występować w kilku miejscach jednocześnie lub kolejno (szyjka macicy, pochwa, srom, okolice odbytu, u mężczyzn żołądź, napletek, trzon członka, skóra moszny). Zakażenia HPV typów wysokiego ryzyka (zwłaszcza 16, 18, 31, 33, 45) są niezbędną przyczyna powstawania raka szyjki macicy, a także są ważnym czynnikiem rozwoju raków pochwy, sromu i kanału odbytu. Zakażenia HPV typów niskiego ryzyka (zwłaszcza 6 i 11) powodują często powstawanie nienowotworowych brodawek płciowych (klykcin konczystych) szpecących, rozsiewających się i nawrotowych zmian o dużej zakaźności. Najczęściej jednak zakażenia HPV są utajone i nie dają żadnych objawów ani dolegliwości. Maja wyraźną tendencję do samoistnego ustępowania. Trudno jednak przewidzieć, u której zakażonej osoby infekcja przejdzie w stan przewlekły, grożący rozwojem zmian przednowotworowych (lub raków). Dla jednoznacznego określenia, czy u danej osoby jest obecne zakażenie HPV niezbędne jest wykonanie badań molekularnych DNA HPV, a dla dokładniejszego określenia ryzyka rozwoju zmian przednowotworowych mRNA HPV. Postępowanie po uzyskaniu wyniku potwierdzającego zakażenie jest bardzo zróżnicowane – od obserwacji po leczenie zabiegowe (przy współistnieniu zmian tkankowych) i dobierane indywidualnie. Niezwykle ważnym elementem jest profilaktyka zakażeń HPV – poza odpowiednimi zachowaniami seksualnymi niezwykle skuteczną formą zapobiegania jest przyjęcie szczepień przeciw HPV.

 

Kłykciny kończyste (brodawki płciowe)

Różnej wielkości, kształtu i barwy (najczęściej brodawkowate) guzki blon śluzowych i skóry narządów płciowych powodowane zakażeniem HPV typów niskiego ryzyka onkogennego (w 90% przypadków – typ 6 lub 11). Nie maja charakteru nowotworowego. Bardzo zakaźne, nawrotowe. Najczęściej nie wywolują dolegliwości. Występują dość często (u ok. 1% wszystkich aktywnych seksualnie kobiet i mężczyzn). Rozpoznanie na podstawie badania klinicznego, w przypadkach wątpliwych lub nietypowych dodatkowo wskazane badanie histopatologiczne (wycinek) i/lub badanie DNA HPV. Leczenie zróżnicowane: od miejscowych aplikacji kremu immunostymulujacego (Aldara), poprzez zamrozenie zmian (kriodestrukcja) do laserowego usunięcia brodawek (waporyzacja laserowa).

 

Krwotoczne miesiączki

Mogą być objawem zaburzeń hormonalnych (czynnościowych) lub istotnej nieprawidłowości w obrebie mięśnia macicy (najczęściej mięśniak) i endometrium (przerost, polipy). W rozpoznaniu niezbędne badanie USG przezpochwowe, często badanie kontrastowe jamy macicy (HyCoSy) oraz biopsja pipellowa endometrium. Leczenie w zależności od przyczyny.

 

Mięśniaki

Łagodne guzy pochodzące z mięśnia macicy, bardzo częste u kobiet przed menopauzą. Mogą dawać dolegliwości bólowe i/lub (częściej) nadmiernie obfite krwawienia miesiączkowe i nieprawidłowe krwawienia pozamiesiączkowe. Szybki wzrost mięśniaków, zwłaszcza z towarzyszącymi dolegliwościami, wymagać może interwencji operacyjnej (usunięcie mięśniaków, usuniecie macicy,) lub najnowszych interwencji o mniejszej inwazyjnosci (embolizacja tetnic macicznych, destrukcja ultradźwiekowa np. Ex-ablate). W bardzo wielu przypadkach NIE zachodzi konieczność leczenia zabiegowego, zaś leczenie zachowawcze można skutecznie podjąć po określeniu dynamiki wzrostu mięśniaków (USG przezpochwowe o wysokiej rozdzielczości i ocena dopplerowska przepływów naczyniowych) oraz, zwlaszcza gdy mięśniakom towarzyszą nieprawidłowe krwawienia, po wykonaniu biopsji pipellowej lub abrazji endometrium z badaniem histopatologicznym.

 

Nadżerki – ektopie gruczołowe szyjki macicy

To stan, w którym na tarczy szyjki macicy obecny jest nabłonek gruczołowy zamiast nabłonka plaskiego. Nazwa "nadżerka" nie jest prawidlowym określeniem medycznym, jednak przyjęła się w języku potocznym. Zjawisko bardzo częste, zwłaszcza wśród bardzo młodych kobiet, często ustępujące samoistnie. Prawidłowe rozpoznanie może być postawione tylko na podstawie kolposkopii, która pozwala na ocenę szans na samoistne ustąpienie zmiany, ocenę zaawansowania procesu metaplazji (gojenia się ektopii) oraz wykluczenia obecności zmian przedrakowych lub raka szyjki macicy. Konieczne także badanie cytologiczne, a niekiedy badanie DNA HPV lub mRNA HPV Archiwizacja obrazów kolposkopowych z kolejnych etapów leczenia / obserwacji daje możliwość obiektywnego porównania efektów. Leczenie ektopii gruczołowych, wskazane lub niezbędne w niektórych przypadkach, prowadzone jest za pomocą lasera, elektroresekcji lub zamrożenia (kriodestrukcji).

 

Niepłodność małżeńska

Rozpoznajemy ją, gdy nie dochodzi do ciąży po roku regularnego współżycia. W wielu przypadkach (znana patologia, obciążony wywiad, wiek >30 roku życia) badania i leczenie podejmujemy wcześniej. Zawsze diagnostyce poddawana jest zarówno kobieta jak i mężczyzna z pary o zaburzonej płodności.

 

Niepłodność kobieca

W diagnostyce, po przeprowadzeniu klasycznego przezpochwowego badania USG o wysokiej rozdzielczosci niezbędne jest monitorowanie cyklu miesiączkowego (ocena wzrostu pęcherzyków jajnikowych i owulacji) oraz wykonanie podstawowych badań hormonalnych. Niezbędne może okazać się przeprowadzenie oceny drożności jajowodów (tzw HSG – lac. Hysterosalpingografia). W przypadku stwierdzenia całkowitej niedrożności jajowodów istnieje wskazanie do przeprowadzenia operacji naprawczej, a w razie jej niepowodzenia - do wdrożenia procedury IVF (zapłodnienia pozaustrojowego). Brak owulacji może zostać skorygowany farmakologiczną stymulacją jajników i indukcją owulacji. W przypadku niewyjaśnionej przyczyny zaburzeń płodności, wrogości śluzu lub nieprawidłowych parametrów nasienia zabiegiem z wyboru jest przeprowadzenie inseminacji domacicznej preparowanym nasieniem malżonka (IUI).

 

Niepłodność męska

Podstawowym badaniem jest analiza nasienia pozyskanego po co najmniej 3 dniowym okresie abstynencji płciowej. Badanie to poprzedzone jest klasycznym przesiewowym badaniem andrologicznym , a w razie podejrzenia nieprawidłowości uzupełnione badaniem USG jader i gruczolu krokowego. Mogą okazać się niezbędne badania hormonalne. W przypadku subtelnych zaburzeń parametrów nasienia – farmakoterapia. W przypadkach głębszych nieprawidłowości lub niewyjaśnionej przyczyny – preparatyka nasienia i inseminacja domaciczna (IUI). W sytuacji ciężkich patologii nasienia istnieją wskazania do przeprowadzenia procedury zapłodnienia pozaustrojowego (IVF).

 

Nieprawidłowe krwawienia

To każde krwawienie z dróg rodnych pojawiajace się poza miesiączką, w tym zwłaszcza obfite i ze skrzepami, po współżyciu i powyżej 6 miesięcy od menopauzy. Przyczyny są różne: od zmian na szyjce macicy (endometrioza, ektopia gruczolowa, CIN, rak) poprzez przerost śluzowki macicy i polipy endometrialne do mięśniaków. W rozpoznaniu niezbędne wykonanie przezpochwowego badania USG wysokiej rozdzielczości, kolposkopii, cytologii, Ew. badań biopsyjnych (biopsja pipellowa, biopsja celowana kolposkopowo) i badania kontrastowego jamy macicy HyCoSY. Leczenie w zależności od ustalonej przyczyny.

 

Nietrzymanie moczu

U kobiet najczęściej tzw wysiłkowe - pojawiający się pod wpływem kaszlu, kichnięcia wysiłku fizycznego mimowolny wypływ moczu o zróżnicowanej intensywności. Wielokrotnie związany z obniżeniem przedniej ściany pochwy i cewki moczowej. Nierzadko spotykany u młodych kobiet po porodach W rozpoznaniu stosuje się proste testy kliniczne, zaś w przypadkach wątpliwych badanie urodynamiczne. Leczenie: farmakologiczne, laserowa plastyka ścian pochwy, , elektrostymulacja mięśni dna miednicy, korekta położenia przedniej ściany pochwy pessarem dopochwowym (u kobiet niemiesiączkujących). W przypadkach nieodpowiadających na leczenie lub zaawansowanych – zabieg operacyjny, np. TVT.

Niewydolność cieśniowo-szyjkowa

To sytuacja, gdy przed 35 tygodniem ciąży dochodzi znacznego skracania i/lub rozwierania się szyjki macicy, co może prowadzic do przedwczesnego porodu, poprzedzonego często przedwczesnym pęknięciem blon plodowych. W rozpoznawaniu niezbędne regularne wykonywanie przezpochwowych badań USG, pozwalających wychwycić niebezpieczne skrócenie szyjki do długości < 25 mm. Leczenie zależy od sytuacji klinicznej i najczęściej wytarczającym postepowaniem jest rezim łóżkowy w polączeniu z farmakoterapią i zainstalowaniem pessara pochwowego wzmacniającego szyjkę macicy, niekiedy zalożenie szwu zamykającego szyjke macicy. Niezbędny nadzór nad stanem plodu za pomocą regularnych badań KTG uzupełnionych samodzielnym domowym monitorowaniem tetna plodu przez ciężarną z pomocą elektronicznego detektora.

 

Obniżenie macicy/pochwy

Różnego stopnia wpuklanie się przedniej (cystocoele) lub tylnej (rectocoele) ściany pochwy do jej światła, wraz z mniejszym lub większym pojawianiem się jej w przedsionku pochwy. Obniżenie macicy charakteryzuje się znaczącym zbliżeniem szyjki macicy do przedsionka pochwy. Stany związane z dużą podatnością na zakażenia i podrażnienia, często powikłane nietrzymaniem moczu. Dobre efekty daje nieinwazyjna laserowa plastyka ścian pochwy. W sytuacjach ciężkich - leczenie operacyjne. W działaniu uzupełniającym stosuje się elektrostymulację mięśni dna miednicy, a kobiet niemiesiączkujących także zastosowanie pessara pochwowego. Często komplementarna farmakoterapia.

 

Odpływanie plynu owodniowego

Przedwczesne pękniecie błon płodowych skutkuje odpływaniem płynu owodniowego. Może mieć ono różne nasilenie -od gwałtownego, do nieznacznego sączenia się płynu. Przypadki z powolnym sączeniem płynu owodniowego trudno rozpoznać w badaniu wziernikowym, wydzielina pochwowa może być bowiem zwiększona także w wielu innych sytuacjach (np. zakażenie). Jednoznacznie obecność płynu owodniowego w pochwie można rozpoznać wykonując badania biochemiczne na jego obecność. Stwierdzenie przedwczesnego odpływania płynu owodniowego jest bardzo istotne, ponieważ stanowi wskazanie do rozpoczęcia intensywnego leczenia przeciwzapalnego.

 

Opryszczka – HSV

Częste zakażenie wirusem opryszczki typu 2 narządów płciowych, przebiegające w formie rzutów o mniejszej lub większej regularności. Rzut opryszczki w ciąży stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia plodu. Rozpoznawanie na podstawie obrazu klinicznego (surowicze bolesne pęcherzyki) oraz testów molekularnych.

 

Polip jamy macicy

Wypuklenie do jamy macicy nawarstwionej śluzówki, dające bardzo często nieprawidłowe krwawienia. Może być powodem trudności z zajściem w ciążę i zagrożeniem rozwoju ciąży. W rozpoznaniu niezbędne wykonanie przezpochwowego badania USG, biopsji pipellowej a niekiedy badania kontrastowego (HyCoSy). Leczenie zróżnicowane od terapii hormonalnej do usunięcia zabiegowego (histeroskopia).

 

Polip szyjki macicy

Najczęsciej łagodny guzek na szyjce macicy mogący powodować nieprawidlowe krwawienia i zwiekszać ryzyko zakażeń pochwowych. Przed usunieciem niezbędne wykonanie badania cytologicznego i kolposkopowego. Aby zapobiec nawrotom usunięcie musi być powiazane z destrukcją szypuly polipa (metodą laserową lub elektrochirurgiczną). Niezbędne badanie histopatologiczne usuniętego polipa.

 

Poronienia

Straty wczesnych ciąż mają niejednorodne przyczyny. Mogą być za nie odpowiedzialne m.in. zakażenia, zaburzenia hormonalne, wrogie reakcje immunologiczne, dzialanie leków i środków toksycznych, nieprawidłowości genetyczne, nieprawidłowości zapłodnienia, wady anatomiczne macicy. Często nie udaje się jednoznacznie ustalić przyczyny poronienia. Diagnostyka przed kolejna planowaną ciążą często jest rozlegla i obejmuje miedzy innymi: badanie kontrastowe USG jamy macicy (HyCoSY), badania hormonalne, badania genetyczne, badania immunologiczne, badania molekularne zakażeń Ureaplasma, Mycoplasma, Chlamydia, HSV i innych patogenów. Leczenie (zapobieganie kolejnemu poronieniu) stosownie do stwierdzonej przyczyny zaburzeń.

 

Poród przedwczesny zagrażający

Nasilająca się czynność skurczowa mięśnia macicy przed terminem porodu wraz z postępującym skracaniem i rozwieraniem się szyjki macicy może doprowadzić do porodu znacznie wcześniej, niż plód osiągnie zdolność do samodzielnego życia poza jama macicy. Przyczyny są złożone, nierzadko trudne do zidentyfikowania. Rozpoznanie zagrożenia opiera się na obserwacji klinicznej, prowadzeniu zapisu KTG (monitorowaniu czynności akcji serca plodu i czynności skurczowej mięsnia macicy), badaniu ultrasonograficznym długości szyjki macicy, badaniach biochemicznych markerów dojrzewania szyjki macicy. W leczeniu, poza reżimem łóżkowym, stosuje się leki doustne, często zachodzi potrzeba podania leków w formie dożylnej (kroplówki lub pompa infuzyjna). Okazać może się niezbędnym podanie kuracji sterydowej majacej na celu przyspieszenie dojrzewania pluc plodu.

 

Przerost (hiperplazja) blony śluzowej macicy (endometrium)

Stan, w którym endometrium jest znacznie pogrubiale, co często jest powodem nadmiernych i nieregularnych krwawień. Może wiazać się z rozwojem nowotworowym. W rozpoznaniu stosuje się USG przezpochwowe, USG z kontrastem (HyCoSy), biopsję pipellową a czasami także abrazję jamy macicy. Leczenie często hormonalne, w niektórych sytuacjach usunięcie przerośniętego endometrium za pomocą diatermii lub lasera (histeroskopia) lub nawet usuniecie macicy.

 

Rozluźnienie ścian pochwy

Stan cechujący się niejednokrotnie znacznym pogorszeniem jakości życia intymnego, odczuwany jako utrata elastyczności i jędrności pochwy. Prawdopodobieństwo jego pojawienia się wzrasta wraz z wiekiem, liczbą przebytych porodów, oraz aktywnością fizyczną. Możliwa skuteczna korekta zaburzeń poprzez wykonanie nieinwazyjnego zabiegu laserowej plastyki ścian pochwy.

 

Świąd, pieczenie

Są najczęściej objawem stanu zapalnego sromu i/lub pochwy. Wymagają diagnostyki mikrobiologicznej (stopień czystości pochwy, ew. posiew bakteriologiczny) Mogą być także manifestacją zmian o charakterze tocznia lub nowotworu i wymagają wówczas badania wulwoskopowego z pobraniem wycinka ze sromu.

 

Torbiel/ropień gruczolu Bartholina

Różnej wielkości (do 5 cm), szybko narastający i bolesny guz w dolnej części warg sromowych, powodowany zamknięciem ujścia guczolu Bartholina, często z następowym zakażeniem bakteryjnym. Niezbędne opróżnienie torbieli/ropnia z wytworzeniem skutecznej drogi odpływu wydzieliny.

 

Torbiele jajnika/przydatków

Torbiele jajnika najczęściej pojawiaja się jako zaburzenia czynnościowe (brak peknięcia dojrzalego pęcherzyka jajnikowego, przedowulacyjnego). Maja wówczas wypelnienie surowicze (wodniste) i wielkość 3-5 cm. Powodują szybko narastające dolegliwości bólowe w dole biodrowym. W większości przypadków mogą być z powodzeniem leczone niezabiegowo. Niezbędne jest ich zróżnicowanie z torbielami nowotworowymi. Poza zabiegiem operacyjnym (rozpoznanie definitywne) zróżnicowanie możliwe jedynie za pomocą czulego badania USG przezpochwowego z uzyciem dopplerowskiej oceny przepływów krwi w naczyniach torbieli oraz ultrasonograficznego badania trójwymiarowego (3D) umożliwiającego obejrzenie powierzchni wewnętrznej torbieli. Innymi rodzajami torbieli są torbiele endometrialne (tzw czekoladowe) oraz śluzowe. Po wykluczeniu cech nowotworowych można podjąć próbę niezabiegowego pobudzenia wchłaniania się tych zmian za pomocą lasera biostymulacyjnego. W przypadku obecności torbieli może zaistnieć potrzeba interwencji operacyjnej, czasami pilnej.

 

Toxoplazmoza - zarażenia toxoplasma gondii

Zarażenia tym pierwotniakiem są dość częste i nie prowadzą do poważnych następstw zdrowotnych u osób o prawidłowo funkcjonującym układzie odpornościowym (najczęściej są niezauważane). Zarażenie dokonuje się w większości przypadków poprzez kontakt z zarażonymi kotami lub poprzez zjedzenie zarażonego surowego mięsa. Pierwotne zarażenie u kobiet w ciąży może powodować stratę ciąży lub postanie wad wrodzonych, zwłaszcza w obrębie centralnego układu nerwowego dziecka. Niezbędne jest więc przeprowadzanie u ciężarnych badań immunologicznych wskazujących na obecność zarażenia oraz określających przybliżony czas od początku zarażenia. Stwierdzenie zarażenia jest podstawą do wdrożenia aktywnego postępowania leczniczego.

 

Upławy

Każda nieprawidlowa, niekrwista wydzielina pochwowa, niezależnie od tego czy daje dolegliwości (pieczenie, świad, ból). Może być objawem zarówno banalnego zakażenia jak i raka szyjki macicy. Wymaga przeprowadzenia badań wziernikowych m.in. z oceną stopnia czystości pochwy oraz kolposkopią. Leczenie w zależności od rozpoznania.

 

Wypadanie macicy

To sytuacja w której szyjka macicy, a nierzadko cala macica znajduje się stale lub czasowo (po wysilku fizycznym) przed przedsionkiem pochwy. Radykalnym dzialaniem leczniczym jest usunięcie macicy na drodze operacyjnej, przezpochwowo. W sytuacji istotnych przeciwwskazań do zabiegu możliwe odprowadzenie wypadnietej macicy i jej ustabilizowanie za pomocą pessara pochwowego.

 

Zaburzenia rytmu miesiączkowania

Wymagają najczęściej wykonania badań hormonalnych oraz USG przezpochwowego. Leczenie zróżnicowane, w przypadku zaburzeń czynnościowych - farmakologiczne , przy stwierdzeniu nieprawidłowości w badaniu USG – odpowiednio do przyczyny.

 

Zapalenia pochwy, sromu, szyjki macicy

Częste stany chorobowe wywoływane przez zakażenia grzybicze, bakteryjne lub pirewotniakowe a także czynniki chemiczne lub urazy fizyczne. Towarzyszą im na ogół świąd, pieczenie, bol i różnego rodzaju nieprawidłowa wydzielina pochwowa. Niezbędna ocena stopnia czystości pochwy, wykonanie szybkich testów ambulatoryjnych, niekiedy wykonanie badania bakteriologicznego – posiewu z określeniem wrażliwości na leki. W zapobieganiu ważne szczepienia przeciwbakteryjne/przeciwpierwotniakowe i przeciwgrzybiczne.

 

Zespół antyfosfolipidowy

Zespól zaburzeń immunologicznych będący jedną z ważniejszych przyczyn wczesnych poronień. Istnieją możliwości przeprowadzenia badan immunologicznych wykrywających te nieprawidłowości, oraz podjecie skutecznego leczenia by ograniczyć ryzyko straty kolejnej ciąży.

 

Zespół jajników policystycznych (PCOS)

Zespól wielorakich zaburzeń o różnym nasileniu i układzie (nieregularne miesiączki, często brak miesiączki, brak owulacji, niepłodność, łojotok, nadmierne owłosienie, otylość/nadwaga) powodowanych nieprawidłowym hormonalnym funkcjonowaniem jajników o charakterystycznie zmienionej budowie. Rozpoznanie na podstawie badania USG przezpochwowego i badań hormonalnych. Postepowanie w zalezności od planów prokreacyjnych pacjentki: stymulacja i indukcja owulacji przy potrzebie zajscia w ciążę, leczenie hormonalne (w tym antykoncepcja) jeśli ciąża nie jest planowana. Sporadycznie potrzebny zabieg operacyjny.

GENIX

środa - czwartek 10-19

ul. Romera 25 b

20-470 Lublin

+48 (81) 478 51 14

+48 (81) 749 01 85

Gabinet konsultacyjny Ryki

poniedziałek - wtorek 10-19

ul. Żytnia 8

08-500 Ryki

+48 602 886 278